Het gebeurde in de laatste, werkelijk allerlaatste minuut van deze competitie, dat sportpark ’t Heereind in Beek en Donk ontplofte. Zojuist had Tom van der Linden, met het laatste sprankje energie en het allerlaatste sprankje hoop, het leer nog één keer het Spartaanse strafschopgebied ingepompt. In de chaos viel de bal via Geert van den Bosch en Ruud Konter, pardoes voor de voeten van Tim van Bree, die Handel in de dying second tot kampioen kroonde. Onmiddellijk werd het goudhaantje bedolven onder medespelers en de uit de dug-out gesprinte technische staf. Gelukkig kroop Van Bree na enkele minuten, half ontkleed, weer heelhuids onder de lawine vandaan.
Lang, heel lang, zag het er niet naar uit dat het duel in zo’n bizar verrassende ontknoping zou eindigen. Nadat een enorme schare Handelse fans zich met veel bombarie, vuurwerkgeknal en blauw-witte rook rond het veld hadden genesteld, maakte Sparta van meet af aan duidelijk, dat er met hen niet te sollen viel. Vastberaden greep het Handel bij de strot, op weg naar een kleine kans om degradatievoetbal te ontlopen. Binnen 10 minuten werd die klus al half geklaard. Jori Vermeulen, die amper ooit een kopduel verliest, werd bij het eerste luchtgevecht afgetroefd, waarna Finn Rutten
met een fraaie stift-bal keeper Koen van den Tillaart verschalkte en Sparta de voorsprong bezorgde: 1– 0.
Na ruim een kwartier had zomaar de tweede erin kunnen liggen, na een geweldige kopstoot uit een corner. Met een knappe reflex wist Koen van den Tillaart de bal onder de lat uit te ranselen. Er stond spanning op bij de blauwhemden. Dat leidde tot een rommelige opbouw en bij de meeste duels waren de Spartanen kordater. Bovendien lukte het Handel niet om echt gevaar te stichten uit standaardsituaties. De meeste ballen konden door de Sparta-goalie makkelijk worden geplukt of desnoods gestompt.
Na ruim een half uur leverde Luuk Graat een puike voorzet af, maar in kansrijke positie kopte Tim van Bree recht in de handen van de doelman. Ondertussen had concurrent Erp wel zijn plicht gedaan. Het had bij rust een riante voorsprong van 4– 0. Handel wist wat het te doen stond. In het tweede bedrijf moest minimaal twee keer worden gescoord. Maar ook in het begin van de tweede helft oogde Sparta gretiger. Vooralsnog had Handel-keeper Koen van den Tillaart het drukker dan zijn collega aan de overkant. Tot, na ruim een uur spelen, Brent Lok met een fantastische diagonale pass, Nino Croymans de diepte in stuurde. Zijn voorzet werd voor het doel, in een mêlee van spelers, door een Spartaans been beroerd en verdween over de lijn. Dat eigen doelpunt betekende de gelukkige gelijkmaker: 1 –1.
Meteen daarop deden de gastheren verwoede pogingen om de orde weer te herstellen. Een snoeiharde vrije trap vloog recht in de handen van Koen van den Tillaart en een verraderlijke pegel vanaf zestien meter zeilde via een Handels been, rakelings langs de goede kant van de paal. Het spel vloog op en neer. Met een remise hadden beide ploegen namelijk niks. Handel ging opportunistischer spelen. Het moest wel. Twee beste mogelijkheden waren aan de volledig leeggestreden Teun Graat niet meer besteed. En Rob Manders knikte uit een hoekschop luttele centimeters over.
Ondertussen bleven de Spartaanse tegenstoten bloedlink. Maar bij toerbeurt bleven Luuk Graat, Davlin de Winter en Job Royakkers de situatie de baas. De spanning was te snijden. En door een defecte Spartaanse stadionklok, wist niemand hoelang de wedstrijd nog zou duren.
Maar toen ineens, werd door een Spartaan aan de noodrem getrokken, om Nino Croymans een halt toe te roepen. Binnen de beruchte lijnen, dus de bal ging op de stip. Nestor Rob Manders durfde de klus wel aan. Maar de Spartaanse doelman had een fantastisch antwoord op zijn schuiver in de hoek. Het talrijke publiek, dat de hele middag toch al bivakkeerde tussen hoop en vrees, zag door die misser het kampioenshap verdampen.
Niemand, werkelijk niemand, zal rekening gehouden hebben met die bizarre allerlaatste minuut. Tim van Bree matchwinner en Handel toch nog kampioen!
Tot in de kleine uurtjes heeft Handel kunnen genieten van het feest op D’n Eikenwal. Het was de bekroning van een fantastisch seizoen. Een welverdiende vakantie lonkt. En daarna: op naar de 1ste klasse!
