Bakel | Blaasorkest rijdt naar Keulen om ‘De Elfde van de Elfde’ te vieren

De Bakelse blaaskapel ’t is Deeger Wa’ viert 11-11 traditiegetrouw in Keulen. Samen met ‘Niksmismi’ uit Deurne vertrekken ze sinds 2008 jaarlijks om half negen ’s ochtends per bus naar de Duitse stad. Volgens trompettist Karin Raijmakers biedt Keulen een ongekend feest, met veel vrijheid en enorme waardering voor dweilorkesten. Anders dan bij gereguleerde optredens in Nederland, spelen muzikanten daar overal spontaan. De ontvangst en publieksinteractie zijn fantastisch, met zelfs betaalde verzoeknummers. Deze traditie bevalt zo goed, dat de kapel Keulen trouw blijft en er elk jaar weer naar uitkijkt.

Blaaskapel-DeegerWa-in-Keulen-Privefoto-aspect-ratio-800-500
Foto: @Omroep Brabant – Blaaskapel DeegerWa in Keulen (Privéfoto)

T is Deeger Wa heeft het er wel eens over gehad om in Brabant te blijven met 11-11. “Het is er alleen nog nooit van gekomen: we hebben elk jaar weer zo’n zin om naar Keulen te gaan. Het voelt daar zo goed. Als we ooit ergens een leuke uitnodiging krijgen om muziek te maken in Brabant, waar we vrij kunnen spelen, staan we daar zeker voor open.”

De kapel is de rest van het carnavalsseizoen met alle plezier in het eigen dorp te vinden. “Maar we hebben met Keulen nu eenmaal een traditie ingeslagen.”
Die traditie begint op 11-11 al om half negen ’s morgens. “Met een hoop gezelligheid, hapjes en drankjes de bus in”, beschrijft Raijmakers. “De kapel uit Deurne gaat ook nog steeds mee. Samen zijn we met een man of dertig. NiksMisMi neemt altijd een vaste fanclub mee. Dan komt de bus wel vol.”

Eenmaal in Keulen spelen de twee kapellen sinds de afgelopen jaren samen. Ze verzamelden al vele mooie herinneringen. “Het is elk jaar één groot feest en hartstikke gezellig. Je wordt heel goed ontvangen en voelt je echt welkom. We hebben het er vaak over dat mensen de muziek daar zo ontzettend waarderen. Er worden veel verzoeknummers aangevraagd.”

En voor een verzoeknummertje zijn mensen tot veel bereid. “We staan niet op een vaste plek maar lopen door de menigte heen en spelen dan steeds een setje. Eén jaar bleef iemand ons maar volgen in de stad. Hij gaf ons steeds geld, als we maar bleven spelen. Hij vond het zo extreem leuk. Dan voel je je echt gewenst, dat is waar je het voor doet.”

Delen